Geboren in een ander land
Binc, de vierde in ons gezin, is geboren in Engeland. Wij woonden in een klein dorpje, dat voor de helft bestond uit locals. De andere helft bestond uit gezinnen met bijna 60 verschillende nationaliteiten. We woonden allemaal in dezelfde huizen en bleven er allemaal maar een jaar wonen. Bovendien had ik het zo geregeld dat ik een jaar ‘zwangerschapsverlof’ had en kon mij dus volop op mijn zwangerschap en het internationale gebeuren van het dorpje storten. Wat een ervaring was dat!

Thuisbevallen
Nu had ik het geluk dat Yvonne, mijn vroedvrouw-vriendin uit Nederland, toevallig net de week dat Binc geboren werd, bij ons kwam logeren. Een bevalling laat zich niet plannen, maar we hadden samen zo’n voorgevoel; dat gaat ons lukken die week.
En ja hoor, op een koude woensdagochtend werd vliegensvlug, tegen alle gebruiken en gewoontes van het land waarin wij nu woonden in, Bincie thuis geboren.
Heel snel na de bevalling gonsde het door het dorp; ‘the crazy Dutch woman gave birth at home’. Dat is in heel veel landen natuurlijk verre van gebruikelijk.

Beschuit met muisjes
Na de bevalling zat ik er helemaal klaar voor. Als een prinses op de erwt met vele rollen beschuit en blauwe muisjes hoopte ik (en eerlijk gezegd verwachtte ik) die middag al op bezoek. Mijn familie zou pas een week later komen en verder had ik daar alleen mijn tijdelijke internationale familie. Maar er kwam helemaal niemand!
Na heel veel smsjes en aandringen kwamen mijn Zweedse en Australische overbuurtjes heel eventjes binnen, maar ik zag dat ze zich totaal niet op hun gemak voelden. Ze vertrokken na vijf minuten en ik bleef verbijsterd achter. Wat gek….we zagen elkaar iedere dag en deelden heel veel met elkaar en nu waren ze na een snelle blik zo weer weg? Mijn Amerikaanse en Argentijnse buurvrouwen vond bezoek echt een heel slecht idee en ik snapte er geen snars van. Totdat ’s avonds om 17.00 de deurbel ging.

Een complete verrassing
Daar stond, met een grote glimlach mijn Canadese vriendin op de stoep met een enorme mand gevuld met lekkers; een heerlijke pasta schotel, een versgebakken brood, een groene salade, een fles wijn voor de vader en een toetje voor de kids. Wat een geweldige verrassing!
Bij de vraag of ze binnen wilde komen zei ze heel resoluut ‘Nee, zeker niet, jullie zijn net weer vader en moeder geworden, jullie hebben rust nodig en al helemaal geen bezoek waar je voor moet zorgen! O…en nog wat, jullie hoeven de komende dagen geen boodschappen te doen of te koken, dat hebben we met elkaar opgelost, jullie zien morgen vanzelf weer iemand aan de deur verschijnen. Is deze tijd ok voor jullie?’

Sociale steun
Pas toen begreep ik dat het gebruik om op kraambezoek te gaan, meteen na de bevalling, waarschijnlijk iets heel Nederlands is. Het thuis bevallen en de kraamzorg, die ik nog een paar dagen van Yvonne kreeg, snapten ze al helemaal niet.
Ik kreeg iets heel anders dan ik gedacht had de eerste dagen na de bevalling, namelijk enorm veel sociale steun. Ik voelde me ontzettend rijk en verwend door al die lieve mensen die dagenlang achter elkaar voor ons gezin kookten en ’s avonds aan de deur stonden, die mijn kinderen ‘s ochtends mee naar school namen en opvingen na school.

Een mooie combinatie
En weet je, dat rijke gevoel dat gun ik iedere verse moeder, ieder vers gezin. Ik denk dat de meest ideale situatie is dat je het beste krijgt van verschillende werelden. Dus gezellig kraamvisite om trots je kleintje te tonen én fantastische sociale steun zodat je je over een aantal dingen gewoon even helemaal geen zorgen hoeft te maken!

Liefs Dominique

Malcare WordPress Security