23 juli 2019

Stop met zegeltjes plakken

Mijn oma spaarde vroeger zegeltjes van de supermarkt. Bij elke keer boodschappen doen, kreeg ze zegeltjes. Hoe meer geld ze besteedde, hoe meer zegeltjes ze kreeg. Keurig werden ze in een boekje geplakt en als dat vol was, dan leverde ze het in en kreeg er een geldgedrag voor terug. Op die manier spaarde ze geld.

Járen geleden, toen mijn jongste net geboren was, gebruikte een vriendin de zin ‘stop met zegeltjes plakken’ om mij iets duidelijk te maken.

Ze kwam langs in een periode dat ik het zwaar had: mijn oudste net naar groep 1, twee kinderen thuis in de luiers en een man die net met een nieuwe, intensieve, meer dan fulltime baan begonnen was. Mijn dagen thuis bestonden uit luiers, borstvoedingen, boodschappen, hapjes, papjes en wasjes. En dan was het alweer tijd om naar bed te gaan, niet wetend hoe vaak ik eruit zou moeten gaan. De volgende ochtend begon het allemaal weer opnieuw en weer hetzelfde.
Hoeveel ik ook van mijn kinderen hield, stiekem benijdde ik mijn man: ’s Ochtends vroeg de deur uit naar zijn werk, ’s avonds laat weer thuis als de dag met de kinderen al uitgebreid klaar was. Het leek wel alsof zíjn leven gewoon doorging en míjn leven stilstond. Dat stiekeme benijden werd ingehouden frustratie en die ingehouden frustratie werd scherpe irritatie.

Niet bepaald gezellig.

Dit alles vertelde ik aan mijn vriendin. Waarop zij mij de legendarische vraag stelde: “Let je wel op dat je geen zegeltjes gaat plakken?” Ik keek haar niet begrijpend aan. Zegeltjes plakken? Hoezo? Waar had ze het over?

Ze zei: ”Als je precies gaat bijhouden wat jij thuis doet en wat hij thuis doet dan plak je zegeltjes. Om bij een volle spaarkaart je tegoed bij de ander op te eisen. Dit leidt alleen maar tot zure gesprekken.” Ze vervolgde: “Waar komt je frustratie eigenlijk vandaan? Gaat het écht over wie hoe vaak de boodschappen haalt of gaat het misschien over wat anders?”

Hmmmmm….daar moest ik wel even over nadenken.

Als ik mijn frustratie nu eens aan de kant zette en zou kijken naar wat er dan overbleef. Dan zag ik geen irritatie meer maar mijn grote behoefte aan tijd voor mezelf. Tijd om mijn batterij op te laden. Dat was een waardevol inzicht. Tijd voor mezelf, dat kon ik zelf gaan regelen. Dat was een kwestie van leren mijn behoeften uit te spreken. Nu ik dit wist, hoefde ik helemaal niet meer zuur en geïrriteerd naar mijn man te zijn. Met vallen en opstaan ging ik dit doen. En het leverde me zoveel op!

  • Minder frustratie en irritatie
  • Meer ontspanning en genieten
  • Meer contact met mijn man
  • Betere sfeer in huis
Hoe is dat bij jou? Ben jij ook zegeltjes aan het plakken? Loopt je irritatie soms hoog op?

Kijk dan eens naar zo’n situatie en haal de irritatie er eens van af. Wat zit daar onder? Wat is je behoefte die nu niet vervuld wordt? Als je daar achter bent, dan kan je daar voor gaan zorgen. Dat levert je pas echt op waar je diep van binnen naar verlangt.

Laat een reactie achter

Malcare WordPress Security