Wij hebben het er vaak over en laten veel plaatjes en story’s van onszelf zien in de natuur. Maar waarom hameren wij er zo op dat het goed voor je is om erop uit te gaan?

Rust
Het antwoord is eigenlijk heel simpel (en zelfs wetenschappelijk onderbouwd!):

  • Zodra je de natuur instapt ervaar je meteen een gevoel van rust.
  • Je verbrandt makkelijk calorieën en bouwt geleidelijk weer een beetje conditie op.
  • Je malende gedachtestroom wordt even een halt toegeroepen, dus mocht je vaak piekeren over van alles dan wordt dat echt minder buiten in de natuur.
  • Negatieve gedachten worden minder in het bos of in het park.
  • Het kost je niks.
  • Als je zonder gebruik van je telefoon een wandeling maakt kalmeert je geest, want je hoeft even niet op dingen te reageren, iets op te zoeken of een mail te beantwoorden.
  • Het is zelfs bewezen dat je creatief denken in de natuur verhoogt. Creatief denken kun je inzetten bij nieuwe situaties. En daar zit je nu juist als kersverse moeder middenin!

Ik merkte het vanochtend weer hoe fijn wandelen eigenlijk is, want weet je: ook ik moet telkens weer aan mezelf denken en door vallen en opstaan me realiseren dat wat wij vertellen echt werkt!

Negatieve gedachten
Ik heb een aantal knetterdrukke weken achter de rug en dat kwam deze week tot een climax. Gisteravond had ik ineens zin om eigenlijk alleen maar te huilen. ‘Ik moet zoveel, ik doe zoveel, ik doe het eigenlijk voor niemand goed, ik val uit tegen mijn kinderen terwijl dat helemaal niet nodig is, wat ben ik een stomme moeder, ik voel me alleen, ik ben niet in contact met mijn lief, ik voel me verdrietig’….alleen maar van dit soort gedachten. BAH! Deze gedachten zijn ondermijnend en absoluut niet behulpzaam, sterker nog, als ik daarin blijf wordt alles alleen nog maar erger.

Goed voornemen
Dus…. vanochtend, met het voornemen om het helemaal anders te gaan doen, maakte ik in plaats van mijn laptop mijn auto open. Mijn hondje sprong vrolijk achterin, het was heerlijk weer en na 10 minuutjes rijden stond ik in een prachtig bos waar de vogeltjes vrolijk tjilpten. Meteen, echt meteen viel er 10 kilo ballast van mijn schouders, kwam er een glimlach op mijn gezicht en kon ik eens heerlijk diep ademhalen. Al die vreselijke gedachten verdwenen in het ochtendzonnetje en er kwamen juist fijn gedachten voor in de plaats met ideeën hoe ik het de rest van de week anders ga doen. Uiteindelijk was ik 45 minuten later weer thuis, maakte een heerlijke havermelk cappuccino en kon lekker gaan werken.

Dit gun ik iedere moeder! En dan niet het stuk van veel te lang doordraven en maar doorgaan maar juist dat stukje vrijheid voelen, jezelf opladen en je daar niet schuldig over voelen.
Ga jij regelmatig de natuur even in?

Liefs
Dominique

Malcare WordPress Security